เปิดเทอม แล้ว น้องปังปอนด์ขึ้นอนุบาล 1 แล้วนะ ไม่ร้องไห้งอแงเลย เก่งมั่ก ๆ  วันแรก กลับจากโรงเรียน ก็อวดกับพี่เลี้ยง  กับแม่ว่า ปังปอนด์ ไม่รังแกปูเล่ ( สั่งเอาไว้ก่อนเพราะกลัวเค้ารังแกน้องปูเล่ ที่รู้จักกัน)  พอวันที่ 2 เลิกเรียนกลับมาบ้าน อยุ่ ๆ ก็บอกแม่ตั้งหลายครั้ง ว่า น้องมินต์มาโรงเรียนด้วย แม่เลยถามว่า น้องมินต์ผู้หญิงหรือผู้ชาย 

" ผู้หญิงครับ"  ผมยาวมั๊ย  " ยาวครับ  ผูกผมด้วย อุ้มหมี แล้วก็ร้องไห้ ๆ ใหญ่เลย (จับใจความได้ว่าอย่างนั้น เพราะฟังยากจริง ๆ ) เลยถามว่า แล้ว น้องมินต์ ร้องไห้ทำไม  "ร้องไห้เพราะไม่อยากไปโรงเรียน " แล้วน้องมินต์ น่ารักมั๊ยลูก  คราวนี้อาย เอาหัวมุดที่นอน พอเที่ยวบอกอีกว่า น้องมินต์มาโรงเรียนด้วย ก็ถามไปว่า แล้วน้องมินต์ น่ารักมั๊ยครับ ลูกก็อายอีก นอนหงายผึ่งลงบนที่นอน อยู่หลายครั้ง ก็บอกว่า เอ้าก็ลูกมาบอกแม่อยู่นั่นว่าน้องมินต์ มาโรงเรียน ด้วย แม่ก็ถามไปสิ ว่าน่ารักมั๊ย พอนั่งอยู่ซักพัก ก็มาบอกว่า " แม่ครับ น้องมินต์น่ารัก " (นั่นแน่ เจ้าลูกตัวดี)  เหรอ สงสัยแม่ต้อง ไปดูน้องมินต์ซักหน่อยแล้ว " เหรอ แม่จะไปดูน้องมินต์ เหรอ"

พอพาไปอาบน้ำ  ก็พร่ำอยุ่นั่นแหละ  "น้องมินต์ น่ารัก "  อยู่ 2-3 รอบ ( เฮ้อ)

ยังมีอีกนะ พอตอนเช้ารุ่งขึ้น ตื่นมา ยังไม่แปรงฟัน เลย บอกแม่ ว่าจะไปดูน้องมินต์เหรอ (แป่ว ๆๆๆๆ)